Omzien naar mensen in nood: "Wegkijken is geen optie"
In dit artikel:
In het vrijwel verwoeste Oekraïense dorp Trudoliubivka zit de 83‑jarige Viktor Yarosjenko alleen in wat van zijn huis overbleef na een raketaanval. Zijn buren zijn gevlucht; hij bleef omdat dit zijn thuis is. Medewerkers van hulporganisatie ZOA bezoeken bewoners als Viktor om te inventariseren wat nodig is en te helpen bij reparaties.
ZOA bestaat sinds 1973 en werkt inmiddels in dertien crisisgebieden wereldwijd, onder meer Sudan, Syrië, Myanmar, Nigeria, Congo en sinds de Russische invasie van februari 2022 ook in Oekraïne (regio’s als Mykolaiv, Chernihiv en Cherson). De organisatie combineert directe noodhulp met projecten voor duurzame wederopbouw en benadrukt werken via lokale partners om gemeenschappen veerkrachtiger te maken.
In Oekraïne richt ZOA zich vooral op winterhulp: veel huizen, scholen en ziekenhuizen zijn beschadigd en duizenden mensen leven zonder verwarming, water of elektriciteit. Omdat de wintertemperaturen tot ver onder nul kunnen dalen en bosgebieden bezaaid zijn met mijnen (waardoor hout kappen gevaarlijk is), verstrekt ZOA brandhout, kachels, dekens en warme kleding zodat gezinnen ten minste één ruimte kunnen verwarmen. De inzet is afgestemd op behoeften: in elk land wordt eerst gekeken wat de grootste noden zijn en vervolgens passend geholpen.
De noodhulp varieert per context: in Sudan krijgen ontheemden voedsel, drinkwater en onderdak; in Syrië wordt vaker met contant geld gewerkt zodat gezinnen zelf kunnen kopen wat ze nodig hebben, wat bovendien de lokale economie steunt. ZOA benadrukt dat noodhulp het begin is — het doel is structurele verbetering: onderwijs toegankelijk maken, economische kansen scheppen en gemeenschappen versterken zodat mensen perspectief terugkrijgen.
Concrete voorbeelden van duurzame projecten zijn landbouwtrainingen in Burundi, waar gezinnen met een driejarenplan werken aan haalbare verbeteringen, en een geitenproject in Ethiopië. Deelnemers zoals Nyariak ontvingen een bok, meerdere geiten en training; de melk en verkoop daarvan leverden direct inkomen en hielpen haar gezin structureel vooruit. Zulke projecten vergroten zelfredzaamheid en bieden buffers bij toekomstige crisissen.
ZOA blijft in moeilijke en gevaarlijke gebieden aanwezig — zo helpt de organisatie nog steeds in Tawila bij duizenden vluchtelingen uit El Fasher — omdat de humanitaire nood groot is en mensen zoals Viktor en Nyariak zichtbare steun nodig hebben. De organisatie roept op om de mens achter de statistiek te zien en benadrukt dat blijvende steun nodig is om zowel onmiddellijke levensreddende hulp als duurzame verandering mogelijk te maken. Voor meer informatie verwijst ZOA naar haar website.